خماری 2009

نقد و بررسی خماری 2009

فیلم **The Hangover (2009)** ساخته تاد فیلیپس، اگرچه در نگاه اول یک کمدی پرسر و صدا و زنجیره‌ای از اتفاقات دیوانه‌وار در لاس‌وگاس به نظر می‌رسد، اما در لایه‌های زیرین خود کاوشی گزنده درباره‌ی اضطراب پنهان مردانگی در آستانه ورود به زندگی متأهلانه و روزمرگی بورژوایی است. فراموشی مطلقِ گروه دوستان پس از یک شب افراط، فراتر از یک ترفند داستانی برای ایجاد موقعیت‌های کمیک، به مثابه یک «برزخ روان‌شناختی» عمل می‌کند؛ جایی که نقابِ زندگیِ منظم و وظیفه‌مدارِ شهری کنار می‌رود و آن‌ها ناخواسته با طغیانِ سرکوب‌شده‌ی درونِ خود روبه‌رو می‌شوند. وگاس در این فیلم نه یک شهر تفریحی، بلکه آینه‌ای سورئال از هرج‌ومرجی است که آدم‌ها برای فرار از ملالِ زندگی امن خود به آن پناه می‌برند اما کنترلش از دستشان خارج می‌شود.

ساختار فیلم به شکل هوشمندانه‌ای از فرمِ فیلم‌های معمایی و کارآگاهی وام می‌گیرد تا سفری اودیسه‌وار اما کارتونی در دلِ پیامدهای ناخواسته‌ی میلِ سرکوب‌شده خلق کند. مواجهه با عناصر نامتعارفی چون ببرِ بنگلادش در حمام، نوزادی سرگردان و دندانی ازدست‌رفته، صرفاً شوخی‌های بصری نیستند، بلکه نشانه‌های عینیِ ترسِ مردان از پذیرش مسئولیت و عواقبِ جنونِ آنیِ خویش‌اند. فیلیپس با این اثر، کمدیِ فرار از واقعیت را بازتعریف می‌کند؛ سفری کوتاه و شوکه‌کننده به لبه‌ی پرتگاهِ نابودیِ اجتماعی که در نهایت، مردانِ داستان را پس از تخلیه‌ی روانی، خسته‌تر اما مطیع‌تر به قفسِ امنِ زندگیِ روزمره‌شان بازمی‌گرداند.